17 Haziran 2015 Çarşamba

Selam babında,



selam babında, ısınma yazısıdır.

bol koşturmacalı, dalgınlığı eksik olmayan, hareketli bir eğitim-öğretim yılını daha geride bırakırken sona varmanın o garip hüznü yine gelip kucakladı beni. anlamsız bir duygu. boşluğa iten bir yönü var.
uzun uzun baktım boş sıralara.
birkaç gün öncesine kadar gunagun çeşitleriyle öğrenciler vardı burada. gülüşüp şakalaşıyor, birbirleriyle sohbet ediyor bazısı helecana gelip dövüşüyordu. kimi akılsız (!) telefonunun ekranına gömülmüş kim bilir hangi deryalarda yelken açmış gezinirken kimisi şen şakrak muhabbetleriyle yaşamın tadını çıkartıyordu. kimisi yalvar yakar not isteme telaşıyla bin bir taklalar atarken kimisi hayatı boş vermiş uyukluyordu.
kuş misali uçup uzaklaştı hepsi.
öğretmenliğimin ikinci yılı da bitiverdi işte.
ağaran saçlarıma yenileri eklendi.
sokakta yürürken selamlaştığım tanıdıklar arttı.
yeni dediklerim eskimeye yüz tuttu.

derken....ömrümün bir faslı daha nihayete erdi.

Hiç yorum yok:

Herkesin bir kelimesi vardır. Ya seninki?

En çok okunan yazılar

Etiketler

Pages

Buscar