22 Şubat 2015 Pazar

Balat sokakları - Balat's streets

uzun zamandır öyle açtım ki fotoğraf çekmeye.
bir fırsatını kolluyordum  ki aradığım o fırsat güneşli bir pazar günü karşıma çıktı.
fotoğraf meraklısı bir grupla karış karış Balat sokaklarını gezdik ve ben doyasıya fotoğraf çektim.
molalar dışında tam beş saat boyunca dolaşmışız.
eve kendimi attığımda yorgun olmama rağmen mutluydum.
yine aynı sözü söyleyeceğim ama haksız da değilim sayın okuyucu: hayat gezince güzel.

ha bir de... sevince...;)
























10 Şubat 2015 Salı

Umre Notları - Umrah's notes



Mekke'de 1.gün: Şehre ilk girişte yasanan hayal kirikligi.aşkın merkezine Kabe'ye varis heyecanı, mutluluğu.ardından annemi kaybediş. gece yarısı annemin başka bir kafile başkanı yardımıyla otele dönüşü. lezzetli bir yorgunluk. ilk tecrübenin düşüncelere yansıyışı: yaş alıp başını gitmeden, gençlikte ziyaret edilmeli, umre ve hac ibadeti bir an evvel yapılmalı.

Mekke'de 2.,3.,4., günler: yoğun,sorgulayıcı,tetkik edici,tahkike ulaşma gayretiyle dolu gündüz, gece. zaman kavramını yitiriş, sadece ibadet ve temel ihtiyaçların karşılanışı. Kabe'ye her varışta yeni bir heyecan dalgası, vuslat sevinci. cenaze namazını ilk kez kılma heyecanı.

Mekke'de 5.,6.,7., günler: sosyal bir varlık olduğumuzun bilincine variş:pakistanlı, arap, uzakdoğulu müslümanlarla kah İngilizce kah arapça sohbet etme çabası. müslüman prototipine bakıp sosyo psikolojik analizler yapma. misal; temizlik imanın yarısıdır diyen rasulun takipçilerinin, beş vakit abdest aldıran dinin mensuplarının pislik içinde yüzüyor olusu.


Medine'de 1. gün (yolculuğun 8.günü): huzura ve rasulullahın yanina varış. ravza-i mutahharede ezilme tehlikesi.cinsiyet ayrimciligina bir kez daha diş bileyiş.teyzemi kaybediş.o da bir  başka türk kafilesi sayesinde otele dönebiliyor.

Medine de 2., 3. günler: annemi ve erkek kardeşimi doktora götürme vazifesi.şehrin merkezindeki tüm sağlık ocağı ve hastaneleri öğreniş.mescidi nebevide kuranı kerimimi unutus.yavaş yavaş dozu artan asabiyetim.istanbul'u özleyiş.  yıllar sonra Bursa'dan, Çanakkale'den, arkadaşlarım, hocalarım ile karşılaşma, rastlaşma.

Medine de 4.gün: telefonumu kaybediş. saatler sonra fark ederek unuttuğum noktaya pürtelaş geri dönüş. verilmiş sadakam varmış. telefon sapasağlam elimde.

Medine de 5.gün (yolculuğun 12.günü.son gün): veda vakti. firak zamanı. Üçüncü cuma namazını mescidi nebevide kılma bahtiyarligi. bol kertede hüzün.bir daha kim bilir ne zaman gelmek nasip olur? 


Adem ile Havva

“Merhaba.” dedi kadın. Sesi yorgundu. Sair zamanlara göre daha boğuk ve zoraki çıkmıştı. Odadakiler kafa salladılar. Aralarında tar...