24 Kasım 2014 Pazartesi

3 saniye

Semtimi degistirdigimden bu yana pek de mutlu değilim.bu semtte calismayi seviyorum ama yaşamayi değil. Kendime beni her sabah mutlu edecek bir 3 saniye buldum. Otobüs istasyon duragindan geçtikten sonra denizi gören bir mesafeden geçiyor. Oturuyorsam eğer 3 saniye boyunca ayaktaysam 5 saniyede denizi, üzerindeki yük gemilerini, denizin durgun yada dalgali olduğunu, renginin griye yahut maviye caldigini görebiliyorum. Bu da dünyanın en güzel saniyeleri oluyor.

19 Kasım 2014 Çarşamba

Gülümseten bir anı

Pazartesi,  nöbet günüm. Teneffüste devriye gibi bir aşağı bir yukarı yürürken öğrencilerimden  biri yanıma gelip gulumseyerek:

Hocam durgunsunuz  bugün, dedi.

Öyle miyim? Dedim.

Evet hocam, konuşmak ister misiniz?

Bu teklif üzerine bir kahkaha attım ve akabinde teşekkür ettim.  İlahi çocuk! Hangi amerikan filminden öğrendin bu sahneyi?

3 Kasım 2014 Pazartesi

Eşyanın kıymeti


Kupa bardağımı dedemin evinde unutmuşum. Oysa yanımdan hiç ayirmiyordum onu. 6 yıllık yol arkadaşımdi o. Sakarya da yüksek lisansa başlarken satın almış, kürkçü dükkanına Yalova'ya birlikte dönmüş akabinde İstanbul'a getirmiştim. Bir önceki kupam 13 yıllıktı ve Çanakkale'deki üniversite evimde bir anlık bir boşluğa kapılarak düşürmüştüm.

Canım çok acımıştı.  Sanki içimden devasa bir parça kopmuş, yarım kalmıştım. Hayatıma tanıklık eden koca bir dönem onunla paramparça olmuş, zevale yenik düşmüştü.

yeni bir kaybın ardından anlıyorum ki eşyanın hatıralara eşlik eden bu yönü hem güzel hem acıklı. düşünsenize küçücük bir parça sayfalarca yer işgal edecek anıları, fotoğrafları saklıyor.

Bir an evvel dedemin duvarları türbe yeşili evine uğrayıp kupa bardağımı beni beklediği raftan almalıyım.

Zira geçmişimi koruyan hatıralarıma ihtiyacım var. herkesin olduğu gibi.

Herkesin bir kelimesi vardır. Ya seninki?

En çok okunan yazılar

Etiketler

Pages

Buscar