23 Ekim 2014 Perşembe

Taşınma öncesi hüzün nakaratları


yakın zamanda yine bavullar ellerimde, kitaplar kolilerinde şehrin bir başka semtinde yeni arkadaşlar ile yeni bir hayata başlayacağım. bulunduğum muhiti seviyordum, alışmıştım, zira sabahleyin vuran güneş ışıklarının yapraklarla olan dansı perdeme, yerdeki halıya ne güzel yansıyor. şimdi o ışık oyunlarını bırakıp gitmek bile canımı acıtıyor.

insan, bu yaşında anlıyor. aslında ayrılık kaygısı yaşadığımdan beri müthiş bir hüzün veriyor bir yerlerden ayrılmak.

oysa eskiden böyle değildi, şevk ile heyecan ile toparlanır her sene bir ev değiştirir, tebdil-i mekanda ferahlık vardır cümlesini dilimde şarkı ederdim. macera gözüyle bakardım her toparlanmaya.

gel gör ki büyümekten yaşlanmaya yol aldığımdan beri her şey bir hüzne bulandı. hayal kırıklıkları da cabası. planlar vardı, başkaydı bambaşka. ancak hepsi çöpe atıldı. 

böyle böyle bazen gözüm görmüyor bu hüzün bulutlarından kimseyi, hiçbir şeyi.

öylece iyileşmeyi bekliyorum.

2 yorum:

nehircce dedi ki...

Hayırlısı olsun demeliyiz,umarım yeni eviniz yeşeren güzel umutlarla dolu olur.

Kumbaramdaki Kelimeler dedi ki...

Çok teşekkür ederim sevgili nehircce inşallah hayırlar getirir yaşadığımız her şey.

Adem ile Havva

“Merhaba.” dedi kadın. Sesi yorgundu. Sair zamanlara göre daha boğuk ve zoraki çıkmıştı. Odadakiler kafa salladılar. Aralarında tar...