31 Ekim 2014 Cuma

Sevmek...

Bu şehirde yaşamayi seviyorum. Eve yorgun argin döndüğümde yaşamanın lezzetini aldığım, yorulabildigim, günlerce televizyon ve bilgisayar açmadan yatağa girdiğim için memnunum. Tramvay bekleyen kalabalığın arasına karışıp insanların konuşmalarına kulak misafiri olmayı, yüzlerine bakıp hikayelerini tahmin etmeyi, hiç tanımadığım insanlarla iş dönüşü birkaç kelâm etmeyi seviyorum. Canım sıkılınca şehrin camilerine gidip öğle ya da ikindi namazlarina durmayı, seyyar satıcılardan portakal suyu alıp yol boyunca içmeyi seviyorum. Kentin sokaklarında fotoğraf çekmeyi, o sokaklarda öğrencilerim ile karşılaşmayı, defalarca gittiğim tarihi mekanlarda yeni güzellikler keşfetmeyi seviyorum.
Sevmek güzel şey.
Vesselam. 

23 Ekim 2014 Perşembe

Taşınma öncesi hüzün nakaratları


yakın zamanda yine bavullar ellerimde, kitaplar kolilerinde şehrin bir başka semtinde yeni arkadaşlar ile yeni bir hayata başlayacağım. bulunduğum muhiti seviyordum, alışmıştım, zira sabahleyin vuran güneş ışıklarının yapraklarla olan dansı perdeme, yerdeki halıya ne güzel yansıyor. şimdi o ışık oyunlarını bırakıp gitmek bile canımı acıtıyor.

insan, bu yaşında anlıyor. aslında ayrılık kaygısı yaşadığımdan beri müthiş bir hüzün veriyor bir yerlerden ayrılmak.

oysa eskiden böyle değildi, şevk ile heyecan ile toparlanır her sene bir ev değiştirir, tebdil-i mekanda ferahlık vardır cümlesini dilimde şarkı ederdim. macera gözüyle bakardım her toparlanmaya.

gel gör ki büyümekten yaşlanmaya yol aldığımdan beri her şey bir hüzne bulandı. hayal kırıklıkları da cabası. planlar vardı, başkaydı bambaşka. ancak hepsi çöpe atıldı. 

böyle böyle bazen gözüm görmüyor bu hüzün bulutlarından kimseyi, hiçbir şeyi.

öylece iyileşmeyi bekliyorum.

Herkesin bir kelimesi vardır. Ya seninki?

En çok okunan yazılar

Etiketler

Pages

Buscar