26 Haziran 2014 Perşembe

Grup Terapisi

her şey bir anda oldu bitti.

twitter'da gördüm ilanı.
sonra başvurdum.
8 haftalık bir psikodrama eğitimine başladım.
konusu öfke kontrolü.

hani o amerikan filmlerinde gördüğümüz belirli sayıdaki kişinin halka şeklinde oturup, meraba ben saliha, girizgahıyla başlayıp konuşa konuşa sorunlarını halletmeye çalıştığı terapilerden.

ilk seansta öfkelerimizi tanıdık ki bu çok ilginç bir süreçti; zira dramalar yoluyla öfkemizi sergileyip onun nasıl bir varlık olduğunu anlamaya çalışırken hem zorlandık hem gerildik hem eğlendik. deneyim müthişti.
akabinde terapistin bizler hakkında bazı söyledikleri aslında bana hiç de yabancı gelmedi; benim de düşüne düşüne ulaştığım sonuçlardı. lakin o işin üstadı olduğu için benim yıllardır süren anlayış çabamın sonuçlarını o tek seansta keşfetti.

neredeyse 4 saati bulan başkalarının hayatını daha doğrusu öfkesini oluşturan nedenleri drama yoluyla oynar, yaşar ve izlerken gözyaşlarımızı tutamadığımız zamanlar oluyor. gariptir zamanı unutuyoruz acı içimizi boğarken. benim yaşadığım neymiş ki, diyorum. sıra bana gelip de konuşmaya başladığımda doluyor gözlerim. herkesin imtihanı çok farklı. hakikaten dağına göre kar veriyor Rabbim ve sınıyor.

içerikten daha fazla bahsedemeyeceğim çünkü her bilgi bizde yani grup içinde mahfuz. yargılama ve genellemelere, grup içinde karşılıklı diyaloglara asla izin verilmiyor. oynamaya ve çözmeye odaklanıyoruz ki bu da farkındalığımızı arttırmayı sağlıyor.

bundan sonrasını merakla, korkuyla ve keyifle bekliyorum.

Hiç yorum yok:

Adem ile Havva

“Merhaba.” dedi kadın. Sesi yorgundu. Sair zamanlara göre daha boğuk ve zoraki çıkmıştı. Odadakiler kafa salladılar. Aralarında tar...