29 Eylül 2012 Cumartesi

Bugün hayat bana yeni bir şey öğretti - 1


Bugün yeni bir şey öğrendim:
Çocuklar duygularını dile getirmekten korkmuyorlar.
keşke onların cesaretine yetişkinler olarak sahip olsak..

Yihder'de ebru sanatı derslerine başladım.
öğrencilerim 7-11 yaş arasında, dünyanın en sevimli, en güzel, en tatlı çocukları.

ders işlerken bu güzel yavrulardan birkaçı zaman zaman yanıma gelip, öğretmenim sizi çok sevdim, çok iyi birisiniz, dedi.

o an nasıl bir enerjiyle dolduğumu tahmin bile edemezsiniz.
ben de edemezdim zira.
yenilendim adeta.
ümitsizlik okyanusunda günlerdir debelenip duran ruhum canlandı, dirildi birden.
Allah'ım bu ne güzel bir hediyedir bana verilen.
Hamd olsun Sana.

duygu okumaları bana insan fıtratının nasıl olması gerektiğini hatırlattı.
hani hep söylenir ya, sevdiğini söyleme, şımarır karşındaki...
bu düşünceye asla katılmıyorum.
eğer hislerimizi muhatabımızla paylaşmazsak nasıl doğru ve sağlıklı bir iletişim kurabiliriz?

ben dersimi aldım.
hissedememe sendromuna yakalanmamak için duygularımı en güzel şekilde dile getirmeye karar verdim.
(eskiden getirmiyor değildim, fakat yetersiz olduğunu fark ettim)
muhatabım bazen bir bitki, bazen bir kedi bazen küçük bir çocuk olacak...
bazen huysuz bir ihtiyar...
böyle yapmam zayıf görünmeme değil, tam tersine güçlü olmama yarayacak yaşamımda.
ve hayat güzelliklerle dolacak.
;)





Hiç yorum yok:

Yol yorgunu

insan yorgunken ne kelimelerini yerli yerince kullanabiliyor, ne gezmeye vakit ayırabiliyor ne de film izleyip kitap okuyabiliyor. en bas...