15 Eylül 2011 Perşembe

magazinsel söylemler 1

uzun zamandır "iç döküş" bölümü için bir şeyler yazıp çiziktirmediğimin farkındayım.
içimden dökülmedi bir türlü...
her neyse...
bugün ingilteredeki arkadaşım, can dostum zehra beni ziyarete yalovaya geldi.
ardından beraber istanbula geçtik.
onu ağa kapısına ve kore lokantasına götürme sözüm vardı aylar evvelinden.
süleymaniye,beyazıt, çemberlitaş, sultanahmet, mahmutpaşa, sirkeci, aksaray derken şehr-i istanbulu fethettik.
çok şükür, zorlamadı kapılarını açtı bize.
1 yılın gelmiş geçmiş her şeyini 1 güne sığdırmaya çalışarak anlattık da anlattık arka fonda istanbul şarkısını söylerken.
yeniden fark ettim ki, insanın birkaç yakın arkadaşı olmalı, her şeyini anlatabileceği.
bir huzur, ferahlık vesilesi.
ve yaratıcıdan verilmiş en güzel nimetlerden biri.

günün fotoğrafı:


günün sözü: kore yemeği yerken selami şahin dinlemek.evet evet bugün yaşadığım tam da buydu:)anladım ki herşeyi yerinde, yurdunda yemek lazm.böyle olmuyor.






2 yorum:

Mia Wallace dedi ki...

ah ahh canım çekti.
harika bir günmüş valla kıskandım :)

Berre dedi ki...

Bizim gorusmeden sonra boyle bir baslik acilmadi ama, kiskandim gibi sanki :)

Adem ile Havva

“Merhaba.” dedi kadın. Sesi yorgundu. Sair zamanlara göre daha boğuk ve zoraki çıkmıştı. Odadakiler kafa salladılar. Aralarında tar...