12 Şubat 2011 Cumartesi

Mustafa Ulusoy'un yazısı üzerine...


Mustafa Ulusoy'un geçen haftaki yazısına hayran kaldım. tekrar tekrar okudum, yuttum..
öyle güzel tespitler vardı ki, bildiğim hakikatler olmasına rağmen sunuluş biçimindeki endamı, güzelliği sarıp sarmaladı beni ilk andan beri, sonrasında ikna olmam kolay oldu zaten.
altı çizili satırlardan bazıları...
*
sevdikleri ölen insanlar en çok neden korkar biliyor musun? onları unutmaktan.
*
keşke düşünsen; hiç bir acı, hiç bir üzüntü, hiç bir keder, bir gün sona erecek hayattan daha uzun süreli değildir.
*
bu dünya hayatı ezeli ve ebedi değilse; duygular da ebedi değildir. ebedi olan sadece O'dur.
*
Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum
Gelmiş dayanmışım demir kapısına sevdanın 
Ben yaşamıyor gibi, yaşamıyor gibi yaşıyorum
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum. S. Karakoç
*
acının ta içinden geçeceksin.bu hayata hayat demeyeceksin.yaşamayacaksın ölüp ölüp dirileceksin. ölümün içinden geçeceksin ölmeden evvel. öyle ki acıdan müteşekkil olacaksın. sen acının bizatihi kendisi olacaksın.

Hiç yorum yok:

Herkesin bir kelimesi vardır. Ya seninki?

En çok okunan yazılar

Blog Arşiv

Etiketler

Pages

Buscar