11 Ekim 2010 Pazartesi

Son Mektup!


şimdi uzun bir yolculuğa çıkıyorum Martin... korkarım bir müddet beni bulamayacaksın. ardımda sana hüzünler, şiirler, kelimeler bırakıyorum...
Raskolnikov'a benden selam söyle... ne zamandır septik düşüncelerini benimle paylaşıyor, rahatlıyordu. artık ona yardımcı olamayacağım. çok üzgünüm.
bu sabah uyandığımda bir insandım. bunu özellikle Gregor Samsa'ya iletin. neden böyle oldu anlamış değilim..belki o bu konuda bir şey söylemek ister.
tüm değerli varlığımı, deli gibi kıymet verdiğim kitaplarımı Andrey'e bırakıyorum. Jean Valjean alınmasın lütfen...
Andrea, verdiğimiz sözü unutmadın değil mi? bir gün dünyanın ortasında; ispanyada buluşacağız. ve bol bol fotoğraf çektireceğiz.

benim için yazdığın şiirleri kimseye gösterme Şair Ka... yakın bir zamanda döneceğim ve sonbahar yıldızlarının altında, tatlı bir yel yüzümüzü yalarken birbirimize okuyacağız hepsini.
Gail, artık intihar etmekten vazgeç... sana verilen mükemmel bir hayat var... herkes bu fırsatı iyi değerlendiremiyor. sen bu işin üstesinden gelecek kızsın.
haydi o sevdiğimiz şarkıyı söyle bana Arda, böylece ağlamadan uzaklaşayım buralardan; git kendini çok sevdirmeden.
Anna Heymes, hatırlayamadığın tek yüz benimki olmasın sakın!

her birinize kucak dolusu sevgiler gönderiyorum; tek avuntum yeniden karşılaşacağımızın bilinci.
işte ben bu yüzden ahirete inanıyorum.



3 yorum:

Mia Wallace dedi ki...

Keşke biriside bana aynen böyle bir mektup yazsa. Hisli ve anı dolu..

KuMbaRaMdaKi KeLiMeLeR dedi ki...

özellikle birine yazılmış değil Mia...bu yüzden sana yazılmış gb kendine ithaf edebilirsn:)

KuMbaRaMdaKi KeLiMeLeR dedi ki...

özellikle birine yazılmış değil Mia...bu yüzden sana yazılmış gb kendine ithaf edebilirsn:)

Yol yorgunu

insan yorgunken ne kelimelerini yerli yerince kullanabiliyor, ne gezmeye vakit ayırabiliyor ne de film izleyip kitap okuyabiliyor. en bas...